κυριακή απόγευμα, στο κέντρο της πόλης

καθόμαστε σε ένα τραπέζι, τρεις καφεδες, ένας ζεστος και δύο κρύοι ακόμη. και ένας χυμός ανάμεικτος, μία εφημερίδα μόλις ξεφυλλισμένη. ο καιρός είναι συννεφιασμένος ακόμη αλλά έχει ζέστη, τα βράδια μόνο έχει καμιά φορά λίγη ψύχρα, τέλη σεπτεμβρίου. αυτός ο μήνας μου φαίνεται ότι κράτησε πιο πολύ από όσο ήταν προγραμματισμένο. συζητάμε βαριά θέματα, σε ανάλαφρο τόνο όμως. από αυτά που την κυριακή το μεσημέρι μόνο, μετά το ξενύχτι της παρασκευής και την αδράνεια του σαββάτου, φαίνονται πιο βαρια. μου αρέσουν πολύ τα μεσημέρια της κυριακής. έχω βγάλει το σημειωματάριό μου και κρατάω σημειώσεις, σκόρπιες. μία αληθινή αγάπη κρατάει για πάντα; υπάρχει το άλλο μας μισό; πού πάνε οι παλιές αγάπες;

στη γωνία έχει ανοίξει ένα καινούριο μαγαζί και μαζεύει εντυπωσιακά πολύ κόσμο. είναι σαν αυτή η γωνία να περίμενε πάντα αυτό το μαγαζί. παρατηρούμε πόσα πράγματα έχουν αλλάξει γύρω μας τα τελευταία χρόνια. αυτό είναι από τις μικρές χαρές της ζωής μου. μου αρέσει πολύ να περπατάω στο δρόμο και να παρατηρώ πράγματα που έχουν αλλάξει και μετά να προσπαθώ να θυμηθώ πώς ήταν πριν. μία άλλη μικρή χαρά της ζωής είναι το αφρόγαλα στον καπουτσίνο, ειδικά άμα έχει και κανέλα. και μία άλλη είναι οι ταινίες με τον χιου γκραντ. αντε, πειτε μου κι εσεις μια μικρη χαρά της ζωής, να τη σημειώσω.

-Είδα τα πουλιά, του Χίτσκοκ χθες, ξέρετε ότι αυτή που παίζει είναι η μαμά της Μέλανι Γκριφιθ;
-Ασχετο
-Ναι, ασχετο, απλα το σκεφτόμουνα. Εγώ αν ήμουν αυτή και έκανα τη Μέλανι Γκρίφιθ θα πάθαινα κατάθλιψη.

Τέτοιες συζητήσεις κάνουμε την Κυριακή το μεσημέρι, που δεν καταλήγουν πουθενά και δε θα μπορούσαν κιόλας. Επίσης, μία αληθινή αγάπη κρατάει για πάντα. υπάρχει το άλλο μας μισό αλλά δεν είναι ένα, υπάρχουν πολλά δυνάμη-μισά και οι παλιές αγάπες, πάνε στον παράδεισο. αργά ή γρήγορα. ελπίζω.

Καλή εβδομάδα, από αύριο.